|
بازديد از بزرگترين روزنامه ورزشي جهان |
|
|
|
1387/12/21 ساعت 04:24:11 |
|
آرش راهبر/رم - درست در قلب رم يعني پياتزا ونتسيا دفتر بزرگترين روزنامه ورزشي جهان آرام و با صلابت در ضلع جنوبي ميدان ايستاده است.
«گاتزتا دلواسپورت» همان روزنامه صورتي رنگ مشهور ايتاليا بيترديد نهايت آرزوي هر خبرنگار و نويسنده ورزشي در تمام دنياست. شوخي كه نيست. روزنامه 112 ساله با تيراژي با حداقل نيم ميليون تيراژ روزانه و گاهي تا دو برابر، روزنامهاي كه تقريبا هيچ چيز از نگاه تيزبين و نافذش دور نميماند. غروب دوشنبه است و ما منتظر بازشدن در ورودي ساختمان لتيسيا (LETIZIA) هستيم تا به اتفاق اعضاي بلند پايه اتحاديه باشگاهها و مديران تعدادي از باشگاهها وارد ساختمان بزرگترين روزنامه ورزشي جهان شويم. اين ساختمان قديمي با سقفهاي بلند و ستونهاي باشكوه روزگاري به فرمان ناپلئون و يا به قول ايتالياييها «بوناپارته» ساخته شده و حالا پايگاه روشنگرانه گروهي از خبرنگاران زبده ورزشي است. گاتزتا دلواسپورت يا «كاغذ ورزشي» درست در اوج كار يعني موقع آماده شدن صفحات بيشك جذابترين زمان براي تماشاست و ما ماندهايم كه در و ديوار و كف اتاقها را كه هنر از آن ميتراود را جستوجو كنيم يا از نگاههاي خبرنگاران و سردبير گاتزتا، راز ماندگاري را دريابيم.
فرانچسكو لاژاكونا سردبير گاتزتا آرام است و كم حرف. كاملا پيداست كه اگر پاي سخنراني بيفتد نفسش به شماره خواهد افتاد اما هنر او را بايد در مثلث ذهن، قلم و انگشتان پيدا كرد. فرانچسكو بعد از آنكه دوستانش در مورد گاتزتا دلواسپورت اطلاعات كلي دادند و به گروه ايراني خوشامد گفتند وارد اتاق كنفرانس شد. وقتي از او سوال ميكردي براي لحظاتي مثل نقاشيهاي روي ديوار ساكت و بيحركت ميماند و كمي بعد در حداقل كلمات و حداكثر معاني پاسخ ميگفت بيآنكه بخندد يا عصباني شود. كلمات با ريتم ثابت از زبان او خارج ميشوند و دوباره سكوت.
راهپلههاي عريض و پلههاي كوتاه راهروي تاريخاند. حس اينكه روزي اين پلهها زير پاي ناپلئون ميلرزيده بديع و در عين حال عجيب است. اما امروز بايد آهسته و نرم قدم برداري. اينجا جاي قيل و قال نيست.
دو طبقه بالاتر از اتاق كنفرانس «تحريريه» گاتزتاس. البته ديگر واژه تحريريه پاسخگوي شيوه كار امروزنيست. از نوشتن خبري نيست اينجا بايد به آهنگ كليدها گوش كني تا ترانه كلمات روي صفحه كامپيوتر شكل بگيرد.
فرانچسكو مثل هميشه ساكت و آرام است و به ما يادآوري ميكند كه اوج كار است و نبايد تمركز بقيه را به هم ريخت.
در تحريريه حدود170 خبرنگار براي انتشار يك روزنامه 56 صفحهاي مدام با كلمات و سوژهها كلنجار ميروند و حاصل كار روي كاغذ صورتي ديرپا نقش ميبندد.
فرانچسكو ميگويد درسالهاي دور كاغذ روزنامه زردرنگ بود اما بعدها به صورتي تغيير رنگ داد البته گاتزتا هيچگاه روزنامه زردي نبود و نيست. در هزار توي تحريريه و روي ديوارها صفحات تاريخي و برجسته گاتزتا نقش بستهاند، از دوران چاپ سنگي تا عصر ديجيتال. تاريخ جلوي چشمان ما رژه ميرود. قهرماني لاتزيو در سال 1974 . قهرماني رم در سال 2000 و اما صفحات قهرماني ايتاليا در جامحذفي چيز ديگري است. فرانچسكو به مدير خبري روزنامه اشاره ميكند كه هر روز بايد قالبهاي جديد گرافيكي را براي اين همه صفحات خلق كند و از نوآوري غافل نباشد.«او واقعا يك نابغه است...»
و نابغه هم سري تكان ميدهد. ذهن او متمركز براي صفحه اول فرداست و هنوز هم تيتر يك مشخص نشده. عكس يك روزدوشنبه اما ديويد بكام است كه ظاهرا با ميلان تمام كرده و ديگر دغدغهاي بابت لسآنجلس ندارد. ستاره انگليسي ديگر به شهر فرشتهها فكر نميكند و فرشتههاي روي ديوار ساختمان لتيسيا اما همچنان آرام و خاموش شاهد رفت و آمد گروهي ديگر در دفتر گاتزتا دلواسپورت هستند.
|
